In Mozayk Fan Ferhalen

In keunstprojekt fan Thelma Boateng yn gearwurking mei Feriening Doarpsbelang Peins. 12 keramiken ôfbyldingen binne pleatst yn in lange betonnen bank tusken it keatsfjild en It Plein. De ôfbyldingen binne basearre op ferhalen fan bewenners oer it doarp Peins, oktober 2025. Mei in QR-koade is it ferhaal te beharkjen yn it Frysk en Nederlânsk.

Een kunstproject van Thelma Boateng in samenwerking met Feriening Doarpsbelang Peins. 12 keramieken afbeelding zijn geplaatst in een lange betonnen bank tussen het kaatsveld en It Plein. De afbeeldingen zijn gebaseerd op verhalen van bewoners over het dorp Peins, oktober 2025. Met een QR-code is het verhaal op uw telefoon te beluisteren in het Fries en Nederlands.

	
				1
			
					1. Slingertouyn petear mei Zoë, 8 jier âld en har freondinnen Ymke en DenneZoë, Ymke en Denne neame harsels de “ Wylde meiden van Peins ” – net benaud foar in bytsje modder. Neffens harren is der yn Peins in hiel soad te belibjen. Soms ferkeapje se har eigen keunstwurkjes, foar in priis tusken € 0,50 en € 3. “ By € 3 moat it wol echt in masterwurk wêze! ” Se genietsje fan de bisten yn ‘e omjouwing en hawwe in soad respekt foar de natuer. Neffens Zoe (8) bestiet ûnkrûd net: alle planten binne moai. De famkes bouwe hutten en sels wc's foar harsels, makke fan reid, tûken en modder, midden yn ‘e bosk. Ien fan harren favorite plakjes is de beam mei slingertouwen. Gjinien wit wa't dy touwen dêr oait fêstknope hat, mar se liken der altyd al te hingjen. Fan generaasje op generaasje bliuwe se in ûnmisber ûnderdiel fan it doarpslibben. De wylde fammen witte goed dat se foarsichtich wêze moatte: dat oranje tou kin fier nei achteren swaaie, mei risiko op fallen yn ‘e sleat of in hurde klap tsjin de beam. Oant no ta is it gelokkich altyd goed gien... Read more

					1
				
				2
			
					2. Skoalslutingyn petear mei Anne Jan, 75 jier âldAnne Jan wie direkteur fan doarpsskoalle De Trochrin yn Peins, dy't yn 1995 de doarren tichtdie. "De school was de ziel van het dorp en vervulde een verbindende rol", fertelt er. De sfear feroare doe't de earste geroften oer in mooglike sluting rûngiene. Heiten en memmen út omlizzende doarpen fregen har ôf oft it noch nut hie de bern yn Peins nei skoalle gean te litten as dy dochs ticht gie. Anne Jan, de kollega's en de âlderried hawwe har doedestiids hurd ynset om de skoalle te behâlden. Se fierden aksje, makken Fryske posters yn Loeske-styl en plakten dy oeral op yn ‘e stêd, yn en om it stedhûs. Ek waard de gemeenteriedsgearkomste wêryn't it beslút nommen waard besocht en waard dêr troch Anne Jan in pleit holden foar it iepenhâlden fan de skoalle. Spitich, it mocht net helpe … Op ‘e dei fan de sluting sleaten Anne Jan en syn kollega's mei-inoar de doar fan de skoalle — symboalysk, ien lêste kear — en leveren dêrnei de kaai yn. Read more

					2
				
				3
			
					3. Sniestoarmyn petear mei Jan, 68 jier âldJan wol alles witte oer syn omjouwing. Hy observearret, fotografearret, notearret, bringt alles yn kaart. Sels alles wat yn ‘e brievebus komt, wurdt bewarre yn mappen. Wa't wat oer Peins en omkriten witte wol, giet nei Jan. Fier hoecht er noait te reizgjen, want hy fynt alles moai yn syn eigen doarp en provinsje. Jan heucht him noch as de dei fan juster de sniestoarm fan woansdei 14 febrewaris 1979. Alles kaam ta stilstân troch de izel en it tal sniebanken dat troch de hurde wyn ûntstien wie. Auto’s koene net mear fierder en doarren wiene tichtsnijd. Jan neamt de winter fan 1979 -1979 ek wol “ een nuveraardige winter ” omdat der dêrfoaroer yn jannewaris ek hiele moaie winterdagen wiene dy ’t prachtige bylden opleveren as rûnen je yn in winterske mearkewrâld om. De ynwenners fan Peins holpen inoar om de diken wer frij te meitsjen. Reinpakken oan en skeppe mar! Op 22 febrewaris hold it lang om let op mei friezen. En fyftjin dagen nei de stoarm barde it geweldige: der kaam yn it doarp Berltsum noch in ûndersnijd skiep libben foar't ljocht! Read more

					3
				
				4
			
					4. Ger Edenspaadyn petear mei Henny, 69 jier âld en har man RuurdYn 1995 sleat de basisskoalle yn Peins har doarren. De measte bern giene dêrnei nei skoalle yn Rie, meastal op 'e fyts. Allinnich wie der ien probleem, seach Ger Edens, âld-foarsitter fan Doarpsbelang Peins: der wie hielendal gjin fytspaad! Ger sette him derfoar yn dat der in feilich fytspaad nei Rie komme soe. Troch syn ynset kaam dat fytspaad der úteinlik ek. De ynwenners fan Peins wiene sa grutsk dat se fûnen dat it fytspaad nei Ger Edens ferneamd wurde moast. De Peinsers hiene in feestlike iepening organisearre mei ballonnen en in strjitnammeboerd. Mar spitigernôch, de gemeente lei dwers: meist net samar dyn eigen strjitnamme betinke. En dus hjit it no noch altyd gewoan it fytspaad nei Rie. Dochs lieten de Peinsers har net hielendal op ‘e kop skite. Henny hong yn har eigen tún, foar har man Ruurd, in strjitbuordsje op mei de tekst: ` Ruurds Reedsje '. En dat buordsje? Dat pakt net ien har mear ôf. Read more

					4
				
				5
			
					5. Mylpealkoyn petear mei Hans Jouke, 53 jier âlHans Jouke melkt syn kij noch altyd sels en ken se troch en troch. Goed foer en goede fersoarging steane foar him foarop. De molke fan de kij wurdt geregeld kontrolearre op de hoefolle se jout en op it fet-en aaiwytgehalte. Alles wurdt soarchfâldich registrearre, sadat presys bekend is wannear't in ko dêryn in mylpeal berikt. Foar sa'n prestaasje kriget de boer in ûnderskieding, bygelyks in oarkonde, boerd of byldsje. Yn 1995, doe't Hans Jouke yn Peins boer waard, krigen de keallen by harren berte de namme fan harren mem. Hy hie betocht dat alle keallen dy't dat jier berne waarden, Pjirkje hjitte soene, nei syn doetiidske buorfrou. Dy namme waard lykwols meardere kearen ferkeard ferstien by de telefoanyske registraasje fia it antwurdapparaat; der waard tocht dat der ' Dirkje ' sein waard. Dirkje 97 is op syn bedriuw berne, en har mem ek. Hans tinkt dat it by de beppe al mis gien is mei de namme. Pjirkje (Dirkje 97) waard úteinlik in echte mylpealko: earst behelle se de 100.000 kilo molke en trije jier letter folge ek noch de 10.000 kilo fet en aaiwyt. Read more

					5
				
				6
			
					6. Karbidsjitteeigen byld Thelma BoatengOp âldjiersdei fan 16.00 oere ôf is it wer smûk op It Plein; in byinoarwêzen dat himsels organisearret. It hiele doarp komt elkoar om it âlde jier mei in knal út te lieden. Der wurdt karbid sketten út molkbussen, elkenien nimt wat lekkers mei, en fansels binne der oaljekoeken! Mocht it reine, dan stelt in bewenner har loads beskikber, en giet it feest gewoan troch! Wol betiid pike, want nei middernacht is it feest foarby. Eartiids wie der dan ek noch in grut nijjiersfjoer, mar dat mei spitigernôch net mear. Eins moat der ek foar it karbidsjitten in fergunning by de gemeente oanfrege wurde, mar dat wurdt net dien. Mei in glimk seit in bewenner: “ Ach, do moatst sliepende hûnen net wekker meitsje. En mocht er ea in boete fan komme, dan betelje we dy gewoan mei syn allen. " Read more

					6
				
				7
			
					7. Sweefeigen byld Thelma BoatengYn trochsneed genietsje de Peinsers fan de rêst yn it doarp, mar by de Merke giet it oan! Je binne gjin echte Peinser as je de Merke misse. Dat is net goed foar je selsbyld en je imago, fertelt in bewenner. Bern dy't yntusken net mear yn Peins wenje, komme spesjaal foar dit doarpsfeest werom. Troch donaasjes út it doarp kin de Merke alle jierren wer plakfine. It is ien fan de wichtichste ferbinende faktoaren binnen de mienskip. De Merke duorret fjouwer dagen (fan tongersdei oant en mei snein). Foar de ien betsjut dat fjouwer dagen koma, foar de oar in fanatyk potsje keatse. Muzyk en de patatkream binne ûnmisber. Yn'e Merke traktearret elkenien inoar op drankjes: ‘ seis bierkes yn in sombrero, fjouwer yn ‘e hân. ' Foar in soad wie de sweefmûne in absolút hichtepunt, al jilde dat net foar elkenien. In pear jier lyn stapte in bewenner deryn en sette him mei syn fuotten ôf om ekstra snelheid te meitsjen. It resultaat? Hy fleach fol tsjin de skinen fan in oare ynwenner. Dy hat dêr noch altyd lêst fan en is sûnt dy tiid net mear yn'e sweef sjoen... Read more

					7
				
				8
			
					8. Keatskrânsenyn petear mei Wiebe, 19 jier âldWiebe keatst al sûnt syn fjirde. It leafst op it fjild, mar soms weaget er him ek oan muorrekeatsen. By it keatsen draait it om faasje, krêft en reaksjefermogen. "De keatsballen binne bysûndere dingen," fertelt er. Hy leit der ien op de skeal: 24 gram. "Ast der sels ien meitsje wolst, bist dêr wol oeren mei dwaande. ” Syn keatswant weaget presys 92 gram. Syn motto?" Gewoan trochgean. ” Wa ’t de partij wint, krijt in krâns, in trochjoubeker en somtiden sels in horloazje. By de foardoar fan Wiebe syn hûs hingje de krânsen: trije fan himsels, de oaren fan syn heit en suster. De krânsen bliuwe hingjen oant se brún wurden binne — in soarte tradysje. Wiebe’s persoanlik rekôr is tolve krânsen. ‘ Do litst se hingje, ’ seit er, ‘ de helte wurdt brún, mar it bliuwt in krâns... en it hinget ek in bytsje fan ‘e party ôf, oft ik se hingje lit. ’ Read more

					8
				
				9
			
					9. Sopwedstrydyn petear mei Hester, Klaas en Vronie, santigersHester, Klaas en Vronie foarmje mei mekoar it cateringteam fan Peins. Harren grientesop is yntusken in echte favoryt ûnder de Peinsers. Ien kear organisearren se in sopwedstriid yn it Dorpshuys. Mar leafst trettjin doarpsbewenners diene mei en hiene har uterste bêst dien op in panne farske, selsmakke sop. Alles waard útstald op it biljert. En priuwe mar! Elkenien mocht inoars sop beoardielje, op jacht nei de fûlbegearde Gouden Soeplepel. De winner? De makker fan'e boskpoddestuollesop! Mar … ûnder de priisútrikking bychte er earlik op dat er it sop sels net makke hie... ~~~ Hy hie it sop kocht by de pleatslike supermerk, de Poiesz. Fan alle farske soepen hie dus krekt it sop út in sek wûn. Gelokkich wie de winner sportyf genôch om syn priis troch te jaan oan in oar. Read more

					9
				
				10
			
					10. Sky-reisyn petear mei Durkje, Jetske en Roland, fjirtigers – fyftigersDe famylje Van Swieten organisearre eartiids wolris in bysûnder útstapke foar it doarp. En net samar ien: skye mei it hiele doarp! In pear jier lang gong der in bus fol mei sa'n tritich Peinsers op wintersport. Dat wie nochal wat foar sa ’n lyts doarp! Ta gelegenheid dêrfan waard sels in bodywaarmer drukt foar elkenien, mei dêrop de grutske tekst: “ Wat binne we moai fuort net ”! Read more

					10
				
				11
			
					11. Flam yn `e panyn petear mei Aukje, 71 jier âldAukje en har partner stean altyd foar elkenien klear, doarpsgenoaten kinne by harren terjochte mei allerhanne restmateriaal. Har man makket der altyd wol wat fan, lykas fûgelhúskes foar yn harren tún. Foar Aukje, dy't oarspronklik út Delft komt, fielt Peins as fakânsje; hjir fynt se har rêst. Dy rêst waard lykwols op in dei wreed fersteurd, doe't se fûgelfoer meitsje woe om de spjochten, readboarstjes, blokfinken en kraaien bliid te meitsjen. Se hie in pantsje fet op it fjoer set, mar doe't de telefoan gie, fergeat se it hielendal... Efkes letter stie de hiele keuken yn 'e brân. De brânwacht moast deroan te pas komme. Der wie in soad skea: wetterskea troch it blussen, en de keuken wie troch it roet folslein ûnbrûkber wurden. It goede nijs? Aukje krige úteinlik in nije keuken, mei it oanrjochtblêd fan har dreamen. Read more

					11
				
				12
			
					12. Seane tsjin de stream opyn petear mei Saskia, 64 jier âldSaskia is ûnderdiel fan'e bio-diversiteitsgroep fan Peins. Se binne mei syn achten, elk mei har eigen libben, mar mei healwize leafde foar harren omjouwing. Har misje is om de natuer diverser te meitsjen mei help fan wylde planten. Dêr hawwe je net folle foar nedich, seit se sels. Sa hat se oan in beam in echt fûgelhotel kreëarre en in rambler roas plante dy't wol 17 meter heech wurde kin, en noch mear bistjes oanlûke sil. De ynfloeden fan Saskia en de groep binne sichtber troch it hiele doarp, roazebottel-perkjes en tomateplantsjes om de tsjerke hinne. Jûns hat Saskia har eigen ritueel: se leit in paadsje fan iten foar de stikelbarchjes oan, mei de larven fan swarte soldatemiggen en in pear pinda’s as lekkers. “Net tefolle, want wol net dat oare minsken harren stikelbarchjes siik ite litte trochdat ik net goed oanjou hoefolle it wêze moat.” Op goede dagen skeuvelje der wol acht stikelbarchjes by har troch de tún. In lyts natuerfeestje, alle jûnen wer. Read more

					12

De teksten binne op basis fan de petearen fan Thelma Boateng skreaun troch: Carla van der Zwaag en Peter Sijbenga - ynsprutsen troch Tamara Schoppert en Gerwin de Vries.

Kast útfiering: Otte Bruinsma senior – fotografy: Rebecca Draaisma – website sailboardsrotterdam.com 2025-2026 - copyright Feriening Doarpsbelang Peins.

Dit projekt is mei mooglik makke troch stipe fan: provincie Fryslân - gemeente Waadhoeke - BPD Cultuurfonds - Rabobank Coöperatiefonds - stichting Van Achterbergh-Domhof - stichting Herbert Duintjer Fonds - stichting Juckema Sideriusfonds - Wonen Noordwest Friesland Losse Fearren - atelier Quadrat - Hielke Nijp Hoveniers - Koston Noord BV - Montage Service Friesland BV - maatschap Bartlema-Zuidema - BioBound Cruquius - Wits Noord BV - VOF Bouwbedrijf O.Bruinsma - kaatsvereniging Pieter Jellema - Zeus beton - Siligato BV

Home

Home

1. Slingertou

2. Skoalsluting

3. Sniestoarm

4. Ger Edenspaad

5. Mylpealko

6. Karbidsjitte

7. Sweef

8. Keatskrânsen

9. Sopwedstryd

10. Sky-reis

11. Flam yn `e pan

12. Seane tsjin de stream op